All posts by Peter Peek

Workshop Legal English Writing Skills (juni/juli)

“The difficult task, after one learns to think like a lawyer, is relearning how to write like a       human being”

Waar en wanneer?
Maandagen 29 juni & 6 juli: Den Haag
Dinsdagen 30 juni & 7 juli 2015:  Amsterdam
Exacte locatie: Nog niet beslist

Inleiding
Engels is de lingua franca van het internationale juridisch verkeer. Om als legal professional met niet-Nederlandstalige opdrachtgevers of hun niet-Nederlandstalige vertegenwoordiger(s) te communiceren is een goed en éénduidig gebruik van het Engels pure noodzaak! Niet alleen kan een geschreven tekst met fouten slordig en onbeleefd overkomen, maar een juridisch schrijven dat voor meerdere uitleg vatbaar is kan
desastreuze gevolgen hebben… Deze training zal zich concentreren op de bijzondere eisen die gesteld worden aan het (schriftelijk) gebruik van het Engels in een juridische context.

Kosten
€ 1.275,- p.p. (incl. lunch, excl. BTW)
Bij meer dan 3 deelnemers van hetzelfde kantoor zijn de kosten lager als “ in-company training”. Daarnaast kunt u dan zelf de data bepalen.

Opleidingspunten
Volledig volgen van deze Workshop levert de deelnemer 14 (niet-juridische)
opleidingspunten op i.h.k.v. de Permanente Opleiding Advocatuur. Klik ook voor Amsterdam en voor Den Haag

Aantal deelnemers:
Minimum: 4 – Maximum: 8

Voorbereidend werk:
Vóór aanvang zal deelnemers gevraagd worden (pre-Course opdracht):

  • Twee zelf-geschreven teksten in te sturen (één werkgerelateerde tekst en één niet-werkgerelateerde tekst). Deze teksten zullen (geanonimiseerd) een belangrijk fundament leggen onder het trainingsmateriaal.
  • De Branch Out Structure Test te maken (www.branch-out.eu/test)

De teksten moeten twee weken voor aanvang van de Workshop bij ons binnen zijn.
De Workshop wordt afgesloten met een post-Course opdracht waarop de deelnemers individueel feedback zullen krijgen

Programma (onder voorbehoud)
Dag 1
09.00 – 09.30       Ontvangst
09.30 – 10.00       Introduction to effective writing skills
10.00 – 10.30       Correctness I
10.30 – 10.45       Pauze
10.45 – 11.30       Correctness I
10.45 – 12.30       Feedback on pre-Course writing task
12.30 – 13.30       Lunch
13.30 – 15.00       Courtesy I (letters vs emails/formal vs informal/functions
15.00 – 15.15       Pauze
15.15 – 16.30       Writing task 1: email to a client
17.00 – 17.05      Afsluiting
Dag 2
09.00 – 09.30       Review Day 1
09.30 – 10.00       Correctness II
10.00 – 10.30       Conciseness
10.30 – 10.45       Pauze
10.45 – 12.30       Courtesy II (recommendations/tone & style)
12.30 – 13.30       Lunch
13.30 – 14.15       Cohesion / Consistency (& British English vs American English)
14.15 – 15.00        Plain English
15.00 – 15.15       Pauze
15.15 – 16.30       Writing task 2: the letter of advice (depending on input students)
16.30 – 17.00       Summary and points for action
17.00 – 17.05       Afsluiting

Interesse in deze Workshop?
Stuur een mail naar info@branch-out.eu

What’s in a language? (9)

Valse Vrienden

Het was natuurlijk maar een kwestie van tijd voor Louis van Gaal in deze blog zou opduiken. Niet alleen is Louis een duivelskunstenaar op het veld, ook mag hij met enig recht een Moderne Meester van de Valse Vrienden worden genoemd.

Valse Vrienden, False Friends: woorden of zegswijzes die in twee talen hetzelfde lijken of klinken maar iets totaal anders betekenen. Mede aangezet door Maarten Rijkens met zijn vermakelijke (?) boekje I always get my sin zijn de meeste Nederlanders bekend met dit fenomeen.

Lachen, gieren, brullen. Vaak. En vooral omdat we allemaal denken dat wíj in ieder geval in NIET in dergelijke valkuilen stappen. En nee, hoogstwaarschijnlijk zeggen wij, geletterd en hoogopgeleid als we zijn, niet The points are inside of It’s a question of time als we willen zeggen dat de punten binnen zijn, of dat het een matter of time is. (Hoewel ik regelmatig geletterden en hoogopgeleiden question hoor zeggen als ze ‘kwestie’ bedoelen…, maar that’s another cook).

Er zijn eigenlijk twee soorten False Friends:

  1. woorden die op elkaar lijken maar iets anders betekenen (bijv. in het faillissementsrecht: Nl. curator en Eng. curator, (lees hier meer over) en
  2. woorden die een andere betekenis hebben dan je in eerste instantie denkt (bijv: het Eng. dissolve betekent dan wel ‘ontbinden’, maar alleen maar in de context van het ontbinden van vennootschappen en huwelijken, zie (lees hier meer over). En dan laten we maar even buiten beschouwing dat to decompose a contract op zijn minst onsmakelijk is.

De woorden uit de eerste categorie False Friends zijn eigenlijk het vervelendst omdat je het niet verwacht. En je verwacht die niet omdat je ze al jaren niet als zodanig hebt
onderkend. Hieronder een aantal Legal False Friends uit de eerste categorie:

  • Statuten zijn géén statutes, maar Articles of Association
  • Een statutair directeur is daarom ook geen statutory director maar een director under the Articles of Association. Als een statutair directeur zichzelf als statutory director betitelt, dan snapt zijn Amerikaanse collega echt niet waar hij het over heeft, omdat statutory in het Engels ‘wettelijk’ betekent.
  • Hoewel ‘overwegende dat…’ nog steeds considering that… betekent, zijn considerations geen ‘overwegingen’ maar duidt het woord op een juridisch concept dat bij ons met prestatie-tegenprestatie zou worden aangeduid.
  • Misrepresentation verwijst niet naar onbevoegde vertegenwoordiging maar is een mededeling die niet juist is, een beetje te vergelijken met onze ‘dwaling’ of zelfs (als het een fraudulent misrepresentation is) ‘bedrog’.

(Overigens wil ik hier graag opmerken dat woordenboeken als Van Dale of Google Translate e.d. uit onwetendheid of luiheid maar al te graag deze misverstanden in stand houden. Hoogstwaarschijnlijk tegelijk ook de reden van hun hardnekkige voortbestaan).

Legal False Friends uit de tweede categorie (bijv. verdict, receiver) hebben bijna altijd te maken met de verschillen tussen Civil Law en Common Law rechtssystemen. Overigens horen we vaak Nederlandse juristen zeggen dat zij gespecialiseerd zijn in Civil Law (waarbij ze dan burgerlijk recht of privaat recht bedoelen); gelijk dan maar een voorbeeld van een False Friend uit categorie 2: zeg liever dat je een specialisatie hebt in Private Law, daarmee voorkom je misverstanden!) Over deze Valse Vriendjes uit categorie 2 spreken we vaak in het “What’s in a Word”-gedeelte van deze blog.

Overigens blijven False Friends niet alleen voorbehouden aan twee verschillende talen. Binnen één taal treden ze ook op. Om even bij het Engels te blijven (bijv.Brits-Engels en Amerikaans-Engels): Tiger Woods baarde niet lang geleden nog opzien toen hij zichzelf als een spaz afficheerde; in Amerika een gangbare benaming voor “kluns”, in Engeland een tamelijk beledigend woord voor wat wij, politiek correct, een “geestelijk gehandicapte” noemen (vgl. het Nederlandse “spast”). Een advocate is in Engeland eigenlijk altijd een ‘aanhanger’ (van een bepaalde zienswijze) terwijl een Amerikaanse advocate (‘pleiter’) vooral iemand is die wij in Nederland onder dezelfde naam ook kennen. Niet voor niets merkte George Bernard Shaw op dat “England and America are two countries separated by a common language“.

Om nog even op Louis terug te komen: ik heb het sterke vermoeden dat hij in de leer is geweest bij de absolute grootmeester op dit gebied: Rudy Kousbroek (R. Cowsbrook). Lees bijvoorbeeld het verhaal dat hij schreef voor H. Burnt Crustius. Het verhaal heet “There was once a poor woordchopper” en is gepubliceerd in De Logologische Ruimte (Meulenhoff, Amsterdam, 1984)  (maar is o.a. ook hier te lezen). Lees dat verhaal!!

(met dank aan Marja Slager)

 

What’s in word? (13)

logoVorige week blogden we over het juiste Engelse woord voor een
Nederlandse ‘curator’ (hier nog eens te lezen). We sloten af met een meerkeuzevraag en kregen daar ongeveer 15 reacties op. De meeste mensen hadden het goed: liquidator

Misschien hadden die mensen de Europese insolventieverordening er even bij gepakt (Verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures). De Engelse versie van de Europese verordening gebruikt namelijk ook liquidator waar in de Nederlandse versie ‘curator’ staat. Maar dit is niet de enige reden waarom ik
liquidator de beste vertaling vind. De woorden trustee en receiver, die je veel gebruikt ziet, scheppen te veel verwarring. Geen van beiden wordt door de rechter benoemd (of bijna nooit) en de Engelse receiver treedt bovendien alleen in specifieke gevallen op.

Alle Engelse termen nu op een rijtje. AE (Amerikaans Engels) staat bij juridische terminologie voor het recht van de Verenigde Staten. BE (Brits Engels) gebruik ik gemakshalve als aanduiding voor terminologie in het recht van Engeland en Wales. Schotland heeft zijn eigen faillissementsrecht en dat recht heeft vaak wéér andere terminologie.

Trustee en liquidator in een chapter 7 bankruptcy (AE)
De trustee is in de Verenigde Staten de door de U.S. Trustee (of in sommige gevallen door de rechter), dan wel door de schuldeisers benoemde persoon, die de boedel beheert. De U.S. Trustee is een ambtenaar van het ministerie van justitie die door de attorney general wordt benoemd om een failliete boedel te beheren en af te wikkelen. Let wel, deze ‘curator’ wordt dus NIÉT door de rechter benoemd en hoeft ook geen jurist te zijn. De trustee mag ook de bedrijfsactiviteiten voortzetten, maar heeft voor bepaalde activiteiten toestemming van de rechter nodig. Waar het gaat om de uiteindelijke vereffening, komt ook een liquidator in beeld, de persoon die speciaal wordt aangewezen om activa te verkopen (to wind up business affairs by selling the assets).

Trustee in bankruptcy (BE)
Trustee wordt in Engeland en Wales alléén gebruikt in de context van het faillissement van natuurlijke personen. In het Schotse recht wordt het woord in een ruimere context gebruikt, maar daar ga ik hier verder niet op in.

Receiver (AE)
In de Verenigde Staten is een receiver een onafhankelijke persoon die door de rechter, door een bedrijf of door een schuldeiser wordt benoemd om goederen waarop een vordering rust (bijvoorbeeld in faillissement of anderszins) veilig te stellen of te gelde te maken. Een receiver kan dus ook buiten een faillissement optreden.

Administrator, receiver en liquidator: Insolvency Practitioner (BE)
Deze personen zijn allemaal insolvency practitioners (IPs) en kunnen worden benoemd door verschillende partijen en instanties, bijvoorbeeld door een betrokken bank, een schuldeiser, de rechter of door het bestuur van een vennootschap. Een insolvency practitioner hoeft geen jurist te zijn, hij moet wel een licentie hebben om als ‘IP’ op te kunnen treden. De insolventieprocedure in Groot-Brittannië (ook in Schotland dus) bestaat uit twee fasen: de administration en de liquidation; beide kunnen voluntary en compulsory zijn.

De IP kan op verschillende manieren bij een (dreigend) faillissement betrokken worden. De IP is primair verantwoording verschuldigd aan de schuldeiser(s) die hem heeft of hebben benoemd. In een compulsory liquidation handelt de IP ook als een officer of the court en
dient zich onafhankelijk op te stellen. Let wel, een IP is dus géén solicitor.

De rol van de IP
1. De IP als administrator
De IP kan als administrator worden benoemd door de rechter of buiten de rechter om door een bepaalde schuldeiser. Deze administrator is ook degene die in voorkomende gevallen bij een pre-pack betrokken is. De administrator zorgt ervoor dat de bedrijfsactiviteiten waar mogelijk voortgezet worden. Een beetje zoals onze bewindvoerder dus.

2. De IP als administrative en fixed charge receiver
Als er sprake is van een floating charge of debenture (leningen waaraan bepaalde zeker-
heidsrechten zijn gekoppeld, waaronder het recht om een receiver te benoemen) op
vrijwel alle activa van een insolvente vennootschap, dan mogen de schuldeisers die floating charge of debenture holders zijn een IP als administrative receiver benoemen om zo hun rechten zeker te stellen. Geheel en al zonder tussenkomst van een rechter dus.

De IP als fixed charge receiver kan ook helemaal op eigen houtje handelen, maar dan alleen wat betreft de fixed asset waar het om gaat.

3. De IP als liquidator
Zijn er nog middelen over na de eerste fase, dan wordt er een liquidator benoemd – behalve de IP kan dat ook een Official Receiver zijn – die de concurrente schuldeisers gaat uitbetalen. Waar administrators en receivers zich niet alleen met het te gelde maken van de activa maar ook met het runnen van het bedrijf bemoeien, doet de liquidator dat niet. De liquidator gaat verder waar de administrator of receiver ophoudt. In een compulsory liquidation (de fase na administrative receivership) komt in dit stadium de rechter er voor het eerst echt aan te pas. Wanneer een willekeurige schuldeiser een verzoekschrift indient voor een winding-up order, dan verwijst de rechtbank de zaak door naar een Official Receiver: een ambtenaar die court official is. Mochten er nog baten zijn, dan organiseert hij een verificatievergadering waarin dan een liquidator wordt benoemd – een IP. In geval van een voluntary liquidation is tussenkomst van een rechter niet nodig.

Ook op dit rechtsgebied zijn er nogal wat verschillen tussen het Nederlandse en het Anglo-Amerikaanse recht. En ook hier moet je eerst weten wat een bepaalde term in het Anglo-Amerikaanse recht precies betekent voor je dat woord als vertaling voor een Nederlandse juridische term gebruikt!

What’s in a word? (12)

logoFaillissementsrecht – Insolvency law (1 van 2). Het ene Legal English is het andere niet… Net als in het verbintenissenrecht, bestaan er ook in het faillissementsrecht nogal wat verschillen tussen civil law en common law. Zelfs bínnen common law-landen zijn er verschillen. In het Amerikaanse recht enerzijds en het recht van Engeland/Wales/Schotland anderzijds zijn de procedures niet hetzelfde en wordt lang niet altijd dezelfde terminologie gebruikt. In deze blog passeert een aantal woorden uit het Anglo-Amerikaanse faillissementsrecht de revue – met aan het eind een meerkeuzevraag: wat is de beste vertaling voor het Nederlandse “curator”?

Nederlandse juristen vertalen “curator” maar al te graag als trustee in bankruptcy of bankruptcy trustee of ook als receiver. Een trustee zou dan voor de afwikkeling van de failliete boedel van een natuurlijke persoon zorgen en een receiver voor die van een rechtspersoon. Nu vind ik het een beetje raar om de curator te tooien met de naam van een juridische figuur die in het Nederlandse recht helemaal niet bestaat: trustee: beheerder van een ‘trust’, ofwel (in het geval van een faillissement) een insolvent estate. In het Anglo-Amerikaanse recht is een trustee degene die de trust property namens de beneficiary houdt. De trustee heeft de legal title, de juridische eigendom, terwijl de benificiary de equitable title heeft, de beneficiaire eigendom. Hoewel het in het faillissementsrecht, zoals gezegd, niet om een trust gaat, maar om een estate, wordt de beheerder vaak wél aangeduid als trustee.

Een bijzonder vertaling dus, zo lijken we langs een omweg via de trustee in bankruptcy alweer twee Anglo-Amerikaanse rechtsfiguren (trust en trustee) in het Nederlandse recht te hebben geïmporteerd zonder daar de Anglo-Amerikaanse betekenis aan te geven. De term trustee (in bankruptcy) is, na zo lang gebruikt te zijn geweest, helemaal ingeburgerd in juridisch Engels sprekend en schrijvend Nederland. Ik denk dan ook niet dat deze vertaling voor “curator” nog uit te roeien is. Terzijde: gebruik voor onze curator nooit het Engelse woord curator, want dat is in het Engels een persoon die wordt benoemd in geval van
handelingsonbekwaamheid van een meerderjarige of een (museum)conservator.

Wat betreft het faillissementsrecht, insolvency law, bestaan er duidelijke verschillen tussen het Engelse en het Amerikaanse recht – beide common law, maar in dit geval toch net even anders. Dit heeft natuurlijk ook zijn gevolgen voor de terminologie.

De termen bankrupt (gebruikt als zelfstandig naamwoord en bijvoeglijk naamwoord) en bankruptcy kunnen in het Amerikaanse recht en het Amerikaanse Engels (AE) zowel worden gebruikt bij het faillissement van natuurlijke personen als dat van rechtspersonen. In het Britse recht (BE) wordt bankruptcy alleen gebruikt voor het faillissement van
natuurlijke personen; de term liquidation wordt gebruikt voor rechtspersonen – dus waar de Amerikanen het woord bankruptcy gebruiken.

Om het nog ingewikkelder te maken: het AE gebruikt het woord liquidation óók, zoals in de definitie van bankruptcy: “bankruptcy is de liquidation van een natuurlijke persoon of een rechtspersoon” -hier heeft liquidation dus min of meer de betekenis van “vereffening”. Ik laat verder dan maar even buiten beschouwing dat in het alledaagse BE taalgebruik rustig gezegd en geschreven kan worden: the company went bankrupt of nog alledaagser, bust. Dit alles met toestemming van de Oxford Dictionary.

Voor personen verantwoordelijk voor de vereffening van insolvente rechtspersonen – bij ons de curator – gebruikt het AE als gezegd de trustee in bankruptcy of de bankruptcy trustee. Deze trustee is overigens een ambtenaar van het ministerie van justitie en wordt niet door de rechter benoemd. In het BE bestaat er een heel scala aan termen, de schuldeiser kan een administrator of een receiver benoemen en wanneer er op een bepaald moment toch nog een rechter aan te pas komt, wordt er weer een ander woord gebruikt (Official Receiver), allemaal afhankelijk van het stadium waarin de liquidation zich bevindt. Zoals al gezegd, wanneer een natuurlijk persoon failliet gaat, is de verant-
woordelijke persoon de trustee in bankruptcy. Ook hier geldt, net als in het Amerikaanse recht: degene die wij een curator zouden noemen, hoeft dus niet per se door een rechter te zijn benoemd!

Ik ga hier verder niet in op de procedures in de Verenigde Staten en Engeland; ik houd het bij een definitie van het betreffende woord. Overigens, insolventierecht is in de Verenigde Staten federal law en dus voor het hele land hetzelfde. In geval van wat wij het faillissement van natuurlijke personen of rechtspersonen noemen spreekt men in de Verenigde Staten over een chapter 7 bankruptcy (een verwijzing naar hoofdstuk 7 van de Bankruptcy Code). In Groot Brittanië (dus niet het Verenigd Koninkrijk, dat is met Noord Ierland erbij) is de Insolvency Act 1986 van toepassing, met daarin een aparte regeling voor Schotland. De gang van zaken in het Verenigd Koninkrijk bespreek ik volgende week in meer detail, te meer daar dat onder een Europese verordening (1346/2000) valt.

En dan nu onze meerkeuzevraag:
Wat is de beste vertaling voor “curator” in het faillissement van een rechtspersoon?
a. administrator
b. liquidator
c. receiver
d. trustee in bankruptcy/bankruptcy trustee

Antwoorden kunnen per kerende mail worden ingestuurd. Volgende week komen we
hierop terug (en vooral ook: waarom?)

Correctness (12)

Vorige week hadden we het over de verschillende vormen van de voorwaardelijke wijs in het Engels, de conditonal (hier nog eens te lezen). In het Nederlands is het erg gebruikelijk geworden om “zou” te pas en te onpas te gebruiken: “Als ik dat geweten zou hebben, zou ik het nooit gedaan hebben”. Hoe grammaticaal correct dat is, is nog maar de vraag, maar het feit is dat je dat overal hoort en ziet. En Nederlanders zijn erg geneigd om die 2 x “zou” ook maar gelijk in 2 x “would” om te zetten… Dé belangrijkste tip die we hier willen geven: gebruik in het Engels nooit de “zou=would” in het “als-gedeelte” van de zin. Nooit: If he would  / If he would have (etc)… dus!

0 conditional – wordt gebruikt om te praten over dingen die in het algemeen waar zijn
Bijv.: If a Dutch worker qualifies for WAO, he receives 70% of his former salary for the first year.
Opmerking:
Als je de 0-conditional gebruikt, gebruik je if of when (lees hier blog 34), in case (lees hier blog 36) of unless.

1st conditional – wordt gebruikt om te praten over toekomstige dingen die hoogstwaarschijnlijk gaan gebeuren.
Bijv.: If consumer spending doesn’t pick up soon, the economy will continue to be sluggish).
Opmerking:
Ook bij de 1st conditional , gebruik je if of when, in case of unless. Met if geef je aan dat je niet zeker weet of iets ook écht gaat gebeuren, when geeft aan dat iets zeker gaat gebeuren.
Typische fout door Nederlanders gemaakt als ze de Engelse 1st conditional gebruiken: in zinnen met if in zowel de hoofdzin als de bijzin “will” gebruiken:
Fout: If I will have enough money next year, I will go to Australia
Goed: If I have enough money next year, I will go to Australia

2nd conditional – wordt gebruikt om te praten over denkbeeldige dingen of dingen die waarschijnlijk NIET gaan gebeuren (denkbeeldig, onwaarschijnlijk of onmogelijk).
Bijv.: If coffee caused cancer, consumer demand for it would soon fall off.
Opmerking 1:
Bij de 2nd conditional kan je NOOIT when en in case gebruiken, alleen if en unless
Opmerking 2:
Hoewel het over (denkbeeldige) dingen in de toekomst gaan, gebruik je de verleden tijd.
Typische fout door Nederlanders gemaakt als ze de Engelse 2nd conditional gebruiken: would gebruiken in zinnen met if.
Fout: If I would work full time, I would earn more money
Goed: If I worked full time, I would earn more money
Fout: If I would be you, I would take that new job
Goed: If I were you, I would take that new job (opmerking: wat we in het Nederlands nog steeds kennen als: “Ware ik jou, dan…”. Overigens accepteert Amerikaans Engels ook: If I was you…)
TIP: Gebruik nooit If in combinatie met will. De enige mogelijkheid waar dat kan, is als je met will een zekere (extra) mate van beleefdheid of welwillendheid uit wil drukken: If you will come this way, the manager will see you now.

3rd conditional – wordt gebruikt om te praten over denkbeeldige dingen die in het verleden gebeurd zouden zijn als je iets op een andere manier had gedaan.
Bijv.: If we had done a better job on marketing research, our product would have captured a much greater share of the market.
Opmerking:
Ook bij de 3rd conditional kan je NOOIT when en in case gebruiken, alleen if en unless
Typische fout door Nederlanders gemaakt als ze de Engelse 3rd conditional gebruiken: would gebruiken in zinnen met if.
Fout: If I would have know that, I didn’t pay the money
Goed: If I had known that, I wouldn’t have paid the money
TIP: Gebruik nooit If in combinatie met would. De enige mogelijkheid waar dat kan, is als je met would een zekere (extra) mate van beleefdheid of welwillendheid uit wil drukken: I would be grateful if you would give me a little help.

Correctness (11)

Het lastigste aan een andere taal zijn concepten die we in onze eigen taal niet hebben.
Iedereen ‘weet’ dat Eskimo’s (of de Inuit, om het politiek correct te houden) een ongeëvenaard aantal woorden voor sneeuw hebben (niet écht waar, maar daar komen we nog wel eens op terug). Maar dan ‘weten’ we dat in ieder geval en kunnen we daarmee rekening houden als we toevallig in een goed sneeuwgesprek met een Eskimo belanden.

Het wordt een stukje lastiger als het gaat om grammaticale concepten die in de ene taal wél bestaan en in de andere niet. Grappig genoeg houden we wél rekening met deze verschillen als het gaat om een taal die ‘ver van de onze’ staat: we ‘weten’ dat Japans een hoop grammaticale eigenaardigheden heeft, en letten daar dan ook op als we die taal spreken.

Het allerlastigst echter, zijn grammaticale concepten in dichtbij het Nederlands staande talen (talen die we allemaal denken te spreken…) die in het Nederlands niet bestaan. Neem nou bijvoorbeeld (niet geheel toevallig) het Engels. We ‘weten’ niet dat er verschillende concepten zijn, maar, veel erger nog, we ‘verwachten’ dat ook niet. En juist daar gaat het mis!

We hebben in deze blog al twee van die “andere grammaticale concepten” gehad: 1) de present continuous, ofwel de onhebbelijke gewoonte van het Engels om alleen zaken die nu gebeuren door werkwoorden die eindigen op –ing aan te geven (ofwel het verschil tussen I’m working en I work) (lees bijv. hier en hier) en 2) het concept van een afgerond verleden en een verleden dat nog doorloopt (ofwel het verschil tussen I worked en I have worked) (lees bijv. hier)

Hier kunnen we nog een derde aan toevoegen: conditionals, ofwel “de voorwaardelijke wijs”, een gebied waarop Nederlanders altijd erg veel fouten maken. Het Engels kent 4 soorten conditionals. Het gaat in de ons ter beschikking staande ruimte nu te ver om in te gaan op de verwarring in het gebruik van deze conditionals aan te geven. Hierover meer in de volgende blog. Maar voor nu even snel de verschillen:

0 conditional – wordt gebruikt om te praten over dingen die in het algemeen waar zijn
Bijv.: If a Dutch worker qualifies for WAO, he receives 70% of his former salary for the first year.

1st conditional – wordt gebruikt om te praten over toekomstige dingen die hoogstwaarschijnlijk gaan gebeuren
Bijv.: If consumer spending doesn’t pick up soon, the economy will continue to be sluggish).

2nd conditional – wordt gebruikt om te praten over denkbeeldige dingen of dingen die waarschijnlijk NIET gaan gebeuren
Bijv.: If coffee caused cancer, consumer demand for it would soon fall off.

3rd conditional – wordt gebruikt om te praten over dingen in het verleden die het TEGENOVERGESTELDE zijn van dingen die echt zijn gebeurd
Bijv.: If we had done a better job on marketing research, our product would have captured a much greater share of the market.

Al deze verschillen hebben te maken met de waarschijnlijkheid en mogelijkheid dat iets wel/niet gaat gebeuren (of gebeurd is). Volgende week zullen we hier verder op ingaan, de meest voorkomende fouten in de praktijk geven en laten zien tot welke misverstanden een verkeerd gebruik van de conditionals kan leiden.

Voor nu wil ik hier graag nog het volgende aan toevoegen: bovenstaande voorbeelden geven allemaal een verschil in betekenis, en onderbouwen onze reeds eerder geponeerde stelling dat er veel meer betekenis ligt in de Engelse grammatica dan in de Nederlandse. In een ‘normaal’ oog-in-oog gesprek kunt u vrij eenvoudig en pijnloos een verkeerd gebruikte tense rechtzetten. Daarnaast weten de meest Engelstaligen heus wel dat u niet een native-speaker Engels bent, en hoogstwaarschijnlijk iets anders bedoelt dan u zegt (die Eskimo vergeeft u ook dat u niet weet welke sneeuw er gisteren is gevallen… tenminste, zo lang u zich niet heeft verkleed als een Eskimo en een dode zeehond over uw schouder hebt gelegd).

Alleen… hoe beter u Engels spreekt (of liever gezegd: hoe meer uw Engelstalige gesprekspartner vindt dat uw Engels heel goed is), hoe minder ruimte voor fouten u gegund is – de Wet van de Remmende Voorsprong. Daarnaast: op papier kunnen ze niet zien dat Engels niet uw moedertaal is: veel minder ruimte voor fouten derhalve. Tot volgende week!

The 7 Cs of Writing (2)

In onze schrijfvaardigheidstrainingen voor de advocatuur werken wij met de Branch Out 7 Cs of Writing (voor een verdere uitleg: lees hier). Om duidelijk te maken wat dit nu precies betekent, hebben we een tekst samengesteld die bestaat uit zinnen uit ‘Voorbereidende Taken’ die wij de laatste tijd binnen hebben gekregen. Lees éérst Tekst 1, probeer dan de fouten eruit te halen (m.b.v. de afkortingen die verwijzen naar die 7 Cs), en lees dan pas Tekst 2 (de verbeterde versie).

Natuurlijk kwamen niet alle fouten in één en dezelfde brief voor, maar reken maar dat wij al deze fouten bijna altijd tegenkomen in onze trainingen! Laat eventuele vragen achter in de Comments-sectie…

COUR        Courtesy
COR           Correctness
COR-WO – Word order
COR-WW – Wrong word
COH           Cohesion
CONC        Conciseness
CONS        Consistency
CLAR         Clarity

Tekst 1:
Dear mrs. Courtney, (COUR)

First of all, I apologise because I haven’t replied earlier. With reference to your e-mail of the 11th of november I hereby inform you as follows. (COUR)

You asked me to describe myself, my job and responsibilities, my education and my experiences with English. I am Inge Lenders and I am 27. I am living for 3 years in Amsterdam (COR: WO). I am working as a trainee lawyer at the practice group Real Estate of ELaw in Amsterdam. I work here for two years. I am specializing (CON) in Civil Construction Law (COR). Our department is little (COR) and I work with six other lawyers. Two of them also are trainee lawyers (COR: WO), three are senior lawyers and one is partner (COR).

Principally we deal with bigger legal proceedings, but we do also some smaller legal proceedings. (COR: WO) Further, we advice about all types of construction problems (COR: WW). For example, we give advice about (COR: WW) building contracts, interpretation of building contracts, additional work and damages caused by construction work. (CONC)

My main responsibilities are drafting memorandums and contracts, preparing pleadings and giving advice. In addition to give advice, I maintain contact with our clients (COR). Sometimes I have to argue a case on court (COR: WO & WW).

Last month, I have argued a case on court about a combined sales and building contract (CORR: WW). I represented the vendor (COH). The vendor made a mistake in the contract. Therefore (CONC) the size or area of the property in the contract appeared to be incorrect, but the actual size of the property turned out to be smaller. Relevant is that in Dutch law the size of area of the property is just an indication. (COR: WO & WW)

Previously I have studied dutch law in Leiden (CLAR & COR:WO). I have graduated in Criminal Law and Civil Law (COR). During my studies I didn’t followed any english courses, neither take any english tests or exams (COR: WW & CLAR). In high school I followed english, german and french lessons (COR: WO & CLAR). However, I were very bad in languages (COR: WW). If I would have paid more attention, I would have been better now… (COR)

I have also studied for 6 months in Belgium (COR & COR: WO) . I had a lot of international friends from Germany, Spain and America. My roommate was of American origin (CONS & COH) and it was fun to practice my English with her (COR: WW). But our talks actually were a little bit superficial (COH & CORR WO).

I come to the conclusion that I have an insufficiently command of English (CONC & COR). My weaknesses in drafting documents in English are probably grammar, verb conjugations and vocabulary.

Would you be so kind to send me some feedback on this letter (CLAR & COR: WO)?. In case you have questions, contact me (COUR & COR: WW).

I apologize (CON) again for my late reply and I look forward to meet you at the workshop. (COR)

Yours faithfully, (COUR)
Inge Lenders

Tekst 2:
Dear Ms Courtney

First of all, I apologise I did not reply earlier (of: I apologise for not replying earlier). With reference to your e-mail of 11 November I would like to inform you as follows.

You asked me to describe myself, my job and responsibilities, my education and my experiences with English. I am Inge Lenders and I am 27 years old. I have been living in Amterdam for 3 years. I work as a trainee lawyer in the Real Estate practice group of ELaw in Amsterdam. I have been working here for two years. I specialise (or: I am specialised) in Civil Construction Law Our department is quite small and I work with six other lawyers. Two of them are also trainee lawyers, three are senior lawyers and one is a partner.

We principally work on bigger legal proceedings, but we also do some smaller legal proceedings. Furthermore, we advise on all types of construction problems For example, we advise on building contracts, interpret building contracts, do additional work and handle damages caused by construction work.

My main responsibilities are drafting memorandums and contracts, preparing pleadings and giving advice. In addition to giving advice, I maintain contact with our clients. I sometimes have to argue a case in court.

Last month, I had to argue a case in court about a combined sales and building contract and I represented the vendor. The vendor made a mistake in the contract. Consequently, the size or area of the property in the contract appeared to be incorrect. The actual size of the property turned out to be smaller. What is relevant here is that in Dutch law the size of the property is always just an indication.

Previously, I studied Dutch law in Leiden and I graduated in Criminal Law and Civil Law. During my studies I didn’t follow any English courses, nor did I do any English tests or exams. In high school I followed English, German and French lessons However, I was very bad at languages. If I had paid more attention, I would have been better now…

I also studied in Belgium for 6 months. I had a lot of international friends from Germany, Spain and America and my roommate was also American. It was fun to practise my English with her, but our talks were actually a little bit superficial.

In conclusion, I have an insufficient command of English. My weaknesses in drafting documents in English are probably grammar, verb conjugations and vocabulary.

Would you be so kind as to send me some feedback on this letter?. If you have questions, please feel free to contact me.

I apologise again for my late reply and I look forward to meeting you at the workshop.

Yours sincerely
Inge Lenders

 

What’s in a word? (11)

Nog meer weer eens: shall

In twee eerdere blogs hebben we het al eens gehad over het gebruik van shall in legal writing. In deel 1 (hier te lezen) zeiden we dat shall beter zo veel mogelijk te vermijden was en in deel 2 (hier te lezen) dat de ABC-landen (Australië, Groot-Britannië en Canada) allerlei verschillende voorkeuren voor shall hadden geformuleerd.

Dit blijken nu allemaal slechts schermutselingen te zijn in de voortrazende strijd tegen onbegrijpelijk en voor meerdere interpretaties vatbaar Legalese; in Hong Kong is de Plain English Movement er dan nu eindelijk in geslaagd shall definitief naar het kerkhof van overbodige en verwarrende woorden te verwijzen.

De Law Drafting Division van het Ministerie van Justitie heeft in een stijlgids (A Guide to Style and Practice (hier te lezen) het woord shall in een juridische setting gewoon botweg in de ban gedaan. Shall shall not be used again! Zo kan het dus ook…

In the past, in Hong Kong legislation,“shall” was used extensively and for many purposes, but mainly to impose an obligation. Similarly, “shall not” and “no person shall” were used to impose a prohibition. LDD (=Law Drafting Division) no longer uses “shall” to impose an obligation or its negative forms to impose a prohibition. Moreover, it Is not used for any other purpose for which it had been used. In current everyday usage “shall” most commonly expresses a statement about the future and not a mandatory statement. That being so, using “shall” with its specialized legal meanings could lead to misunderstandings by ordinary readers. With this in mind, “shall” has been discontinued. (A Guide to Style etc. blz. 90)

Het hoofdstukje over shall (blz. 90-99) geeft verder nog talloze voorbeelden van hoe shall tot nu toe in wetgeving is gebruikt en tot welke misverstanden dat zou kunnen leiden. Daarnaast geeft het alternatieven wat in plaats van shall te gebruiken. Het geheel is verfrissend helder en eenvoudig geschreven, gelardeerd met uitstekende voorbeelden! Een genot om te lezen voor iedereen die de moeite doet om dat (juridisch) ambigue shall in de toekomst niet meer te gebruiken in een juridische context. (Overigens staan op blz. 100-130 nog veel meer uiterst behartigenswaardige tips betreffende Plain English, maar daar komen we in de toekomst misschien nog wel eens op terug).

Het is niet toevallig dat Hong Kong het eerste “land” is waar de wetgevende macht zo rigoureus dergelijke beslissingen neemt. Hong Kong is officieel tweetalig (Chinees en Engels). In 1987 begon men de – op Britse leest geschoeide common law – wetgeving naar het Chinees over te zetten. Er waren twee schier onoverkomelijke struikelblokken: 1) de
ontoereikendheid van het Chinees om common-law begrippen te vangen en 2) de uiterst complexe zinsstructuur van Engelstalige wettelijke bepalingen. De vertaling van juridisch Engels naar juridisch Chinees bleek een stuk eenvoudiger als men voor meerdere uitleg vatbare woorden en begrippen (waaronder: shall) uitbande! (Voor een uitstekend leesbare, korte paper hierover: lees Hong Kong’s bilingual legaslative drafting and translation of legislation door Tony Yen (hier te lezen)

Er staan natuurlijk geen boetes op het stiekem tóch gebruiken van shall (of andere in de stijlgids afgeraden woorden en uitdrukkingen), noch zal de shall-gebruiker 10 stokslagen ontvangen op het een of andere Hong Kongse achterafpleintje, maar als shall in officiële wetgeving en amendementen niet meer gebruikt wordt, sijpelt dat onvermijdelijk door in contracten en documenten die in de private sector (waaronder de daar werkzame law firms!) worden geschreven…

Dus als u (of uw kantoor) in de nabije toekomst niet als ouderwets en/of oubollig beschouwd wil worden: begin alvast shall te vermijden. Uw Engelstalige teksten winnen in ieder geval aan duidelijkheid!

What’s in a word? (10)

logoAnglo-Amerikaanse contracten (2) – Repudiate/rescind.

In Engelstalige versies van Nederlandstalige contracten (dus contracten onder Nederlands recht) zie je vaak
rescind/rescission en repudiate/repudiation als vertaling voor ‘ontbinden/ontbinding’. Als we van de letterlijke betekenis van deze woorden uitgaan en bekijken waar ze in het Anglo-Amerikaanse contractenrecht voor staan, zal duidelijk worden dat geen van beide een goede vertaling van ‘ontbinden/ontbinding’ is. Gebruik van deze termen kan een Anglo-Amerikaanse jurist zelfs volledig op het verkeerde been zetten wat betreft de rechtsgevolgen van wat Nederlandse juristen verstaan onder ‘ontbinden’.

Repudiate betekent letterlijk ‘verwerpen’ en in een contractuele context gaat het om een situatie waarin één van beide partijen aangeeft niet te willen of niet te kunnen nakomen. Zowel de partij die niet wil of kan nakomen als de partij die ziet dat de ander niet kan of wil nakomen kan repudiate. Repudiation moet op de kortst mogelijke termijn plaatsvinden om gevolgen voor derden zo veel mogelijk te voorkomen of beperken. Een repudiation die plaatsvindt omdat een van beide partijen bij voorbaat al weet dat hij de overeenkomst niet zal kunnen (of willen) nakomen, wordt aangeduid als anticipatory breach. Repudiation kan overigens zowel expliciet (via een mededeling) als impliciet plaatsvinden, bijvoorbeeld door niets meer te doen. Een repudiation is een breach of contract; de andere partij kan dus een vordering tot schadevergoeding indienen. Zie ook mijn vorige blog over de ‘terms’ van een contract en de gevolgen van contractbreuk (hier te lezen).

Rescind betekent letterlijk ‘vernietigen’, ‘tenietdoen’. Als een partij een overeenkomst
rescind, dan is het aan de rechter om de overeenkomt op verzoek van de andere partij aan de kant te zetten: to set aside the contract. Een rescission is dus geen breach of contract en heeft dan ook andere rechtsgevolgen dan een repudiation – daar kom ik zo op terug. Op grond waarvan kan een partij een contract nu rescind? Dat heeft te maken met het wilsgebrek, ofwel: misrepresentation – een term die je ook vaak tegenkomt in Anglo-Amerikaans contracten en net zo vaak verkeerd wordt vertaald met ‘onbevoegde vertegenwoordiging’!

In mijn vorige blog (hier te lezen) heb ik uitgelegd wat een representation is (nl. een
mededeling over een goed of dienst). Het woord misrepresentation geeft aan dat zo’n
mededeling “onwaar” is. De misrepresentation kan bewust zijn gedaan (fraudulent misrepresentation) of de partij die de misrepresentation deed, was zich niet bewust dat dat deze “onwaar” was (innocent misrepresentation). Dan is er ook nog een negligent misrepresentation: degene die de mededeling deed, was nalatig in de zin dat áls hij zorgvuldiger was geweest, hij had kunnen weten dat wat hij zei onjuist was.

Terug dan naar repudiation en rescission. De partij die repudiates, pleegt contractbreuk, de andere partij kan in dat geval schadevergoeding (compensation of damages) vorderen. In het Anglo-Amerikaanse recht heet een schadevergoeding in dat geval een remedy at law. In geval van een rescission op grond van misrepresentation is het aan de rechter de overeenkomst te beëindigen en de benadeelde partij een equitable remedy toe te kennen in de vorm van een schadeloosstelling (indemnification), waar schadevergoeding niet billijk (equitable) zou zijn.

In het Anglo-Amerikaanse recht wordt dus een expliciet onderscheid gemaakt tussen een remedy at law en een equitable remedy. (in een volgende blog in deze serie zal ik daarop terugkomen). Een breach of contract geeft aanleiding tot een claim for damages: de benadeelde partij krijgt wat hij zou hebben gekregen als het contract was nagekomen. Een rescission leidt (via de rechter) tot een schadeloosstelling, dat wil zeggen dat de situatie waarin partijen verkeerden vóór het sluiten van de overeenkomst, moet worden hersteld. Overigens betekent dit dat wanneer die oorspronkelijke toestand niet kan worden hersteld (bijvoorbeeld omdat de goederen al verbruikt zijn of aan een derde zijn geleverd), er ook geen rescission kan plaatsvinden.

De benadeelde partij die rescinds heeft in geval van een misrepresentation (waar die fraudulent of negligent is) ook nog een tweede rechtsmiddel ter beschikking: een vordering op grond van een tort. Bij zo’n vordering hoort een remedy at law; de benadeelde partij kan dus schadevergoeding vorderen. In geval van een rescission kan de benadeelde partij voor één van beide ankers gaan liggen: vordering tot schadevergoeding (damages) op grond van een tort of het door de rechter opzij laten zetten van het contract met een toekenning van een schadeloosstelling (indemnification).

Al deze juridische haken en ogen leiden tot de conclusie dat u het Nederlandse ‘ontbinden’ beter niet kunt vertalen met rescind dan wel repudiate. Hoe dan wel? Het Engelse terminate is een veel betere optie. Weliswaar een vaag woord, maar met het Nederlandse ‘ontbinden’ tussen haakjes erachter, zal er in geval van een geschil nooit twijfel kunnen bestaan over wat er nu eigenlijk is bedoeld. Dus: terminate (ontbinden).

Noot: In de Verenigde Staten wordt soms onzorgvuldig met de term ‘rescision’ omgesprongen en wordt hij ook als synoniem voor ‘termination’ gebruikt – hetgeen nog steeds niet hetzelfde is als ‘ontbinden’.

Clarity (4)

In Cambridge rukte vorig jaar zomer een ambulance uit naar Kings Road. Astma-aanval. Daar aangekomen was iedereen nog in leven. Astma-aanval? Waar hebben jullie het over? 6 Kilometer verderop stierf op hetzelfde moment een man. Hij woonde aan King’s Road….

Nader onderzoek door de Cambridge City Council wees uit dat deze fout mogelijk te wijten was aan nieuwe nationale richtlijnen betreffende nieuwe (geografische) namen voor straten, parken, gebieden etc. In navolging van de Verenigde Staten en Australië werd besloten het gebruik van interpunctie in nieuwe geografisch namen te voorkomen. Als
reden werd (onder meer) gegeven dat dit lastig zou zijn voor GPS-systemen en de snelle bereikbaarheid voor hulpdiensten (sic). Deze richtlijn is na het incident in Cambridge schielijk ingetrokken…

Sinds die tijd raast een Apostrophe War door het Verenigd Koninkrijk, en de Britten zouden de Britten niet zijn als ze niet gelijk een heuse Apostrophe Protection Society hadden opgericht (klik hier voor website). Het is immer al erg genoeg dat ze ounces, pounds, en fahrenheit hebben moeten opgeven…

Doden zullen er vast niet zo snel vallen als u de apostrof verkeerd gebruikt in een Engelse tekst, maar als de Engelsen er al zo’n moeite mee schijnen te hebben, hoe moet dat dan met niet-moedertaalsprekers die in het Engels schrijven? Te meer daar er één groot
verschil is met het apostrofgebruik…

De regels dan maar even:
1. De apostrof gebruik je ter vervanging van een of meer letters:
I can’t in plaats van I can not (ook vaak als één woord geschreven: cannot)
I don’t in plaats van I do not
It’s in plaats van it is of it has
NB:
Zulke samentrekkingen dienen in het algemeen in formele teksten vermeden te worden.

2. De apostrof gebruik je om bezit aan te geven
John Smith is Peter’s lawyer
We are giving you one week’s notice
NB:
de ENIGE uitzondering is its dat zonder apostrof wordt geschreven als het om bezit gaat:
The firm launched its new website last week
Maar natuurlijk wél als het een afkorting is van It is
• It’s the company’s new website

Vooral hier wijkt het Nederlands af van het Engels: in het Nederlands schrijf je namelijk ”John Smith is Peters advocaat” en komt de apostrof alleen maar om de hoek kijken als de bezittende partij op een klinker eindigt: “John Smith is Anita’s advocaat”. Overigens zou je in het Nederlands veel vaker schijven “John Smith is de advocaat van Peter/Anita”, terwijl je in het Engels in 9 van 10 gevallen die genitief-s gebruikt (ALTIJD met een apostrof, dus!!).

Als een woord op een –s (of een –s klank) eindigt, schrijf je heel officieel ook ‘s (John Smith is Peter Jones’s lawyer), maar in modern Brits Engels en Amerikaans Engels is het heel gebruikelijk om dan alleen maar de apostrof te gebruiken: John Smith is Peter Jones’ lawyer). Het zal niemand verbazen dat de Apostrophe Protection Society daar héél anders over denkt. Hier zie je overigens ook wel een verschil tussen ‘namen’ en ‘woorden’, waar de ‘s bij namen wordt weggelaten (Peter Jones’ lawyer), maar bij ‘woorden’ wél wordt gebruikt (The class’s timetable  of: The carcass’s remains), maar dit is meer iets voor individuele huisstijlhandboeken.

En wellicht voor de volledigheid: apostrof + s wordt (in tegenstelling tot het Nederlands) nooit en te nimmer gebruikt om meervoud aan te geven. Het is dus gewoon: bananas, CDs, menus, 1000s of people, etc. Af en toe kan dit tot grote betekenisverschillen leiden: The employee’s contract (is het arbeidscontract van één werknemer, terwijl The
employees’ contract
over het arbeidscontract van meer dan dan één werkgever gaat. The client’s payments were late zijn de betalingen van eén klant en The clients’ payments were late zijn de betalingen van meer dan één klant.