Category Archives: Correctness

Correctness (16)

In deze korte zomercursus grammatica volgt hier Deel 3 (voor Deel 1: klik hier, voor Deel 2, klik hier). We nemen hierna een korte vakantie en keren eind augustus weer terug. Heeft u een onderwerp waar u meer over wil weten? Laat het ons weten. Prettige vakantie en tot in augustus!

  1. The subjunctive

The following are common (and understandable) mistakes:
* We advise that the client reconsiders the offer
* We suggest that Mr Jones signs the contract as soon as possible

It should actually be:
* We advise that the client reconsider the offer
* We suggest that Mr Jones sign the contract as soon as possible.

Use of verbs such as suggest, recommend, propose, request etc. often require the use of a structure known as the Present Subjunctive which is used with verbs that express
opinion, belief, intention and desire. The subjunctive is formed with the base form (or
infinitive without ‘to’) of the verb.

For example:
* We request that the defendant be present at the meeting.
* We recommend that Mr Jones file a complaint.

I can imagine this is a strange concept for a Dutch speaker, but you will be relieved to hear that many native speakers make mistakes with this. I will be writing a more detailed blog on this particular language area in the autumn.

  1. Standard phrases for emails and letters

Business correspondence in English is typified by use of ‘standard phrases’; so standard, that we don’t really like people playing around with them. Dutch writers are prone to
several mistakes with these phrases due to direct translation and a misconceived understanding of their usage. Here are some examples of mistakes I often come across:

Unlike Dutch, you can start a business email or letter with ‘I’ or ‘we’. Moreover, avoid
archaic words such as ‘hereby’ and ‘herewith’ in modern business correspondence.

  • Hereby I attach …                                         I am attachingOR Please find attached

Send – sent:

  • I have send it by courier.                                 I have sent

The Past Particle of to send is sent, with a -t: to send – sent – sent.

Be so kind as to:
For some reason, a lot of Dutch writers omit the word ‘as’ from this phrase.

  • Would you be so kind to reschedule the meeting?             Would you be so kind as to …    

Look forward to:
An understandable mistake. However, this construction falls into the area of English
grammar known as ‘gerunds and infinitives’. Note that the second verb always takes the gerund from (verb + -ing)

  • I look forward to hear from you                     I look forward to hearing from you.
  • I am looking forward to hear from you      I am looking forward to hearing from you.

Dutch writers are very fond of ‘kindly’. Firstly, it is not very common in business
correspondence. Secondly, if we were to use it, then only in requests e.g. I kindly request that ….

  • Kindly be advised that …                     Please be advised that …
  • I kindly refer to …                                    I would like to refer to…
  • I kindly note the following …             I would like to note the following …

Voldoende geïnformeerd?
I hope to have informed you sufficiently  is not the way to say “Ik hoop u voldoende te hebben geïnformeerd”. This is a direct translation from Dutch. It is much better to write (for
example): Please do not hesitate to contact me should (OR if) you have any further questions.

More on standard phrases? Click here.

Happy writing!

Correctness (15)

“Iedere Nederlander die denkt dat Engels een gemakkelijke taal is, droomt”, zei Wout Wotz, (oud-NRC-correspondent Engeland) afgelopen zaterdag (lees hier). Deze week gaan we verder met de meest voorkomende grammaticale fouten die Nicola Courtney tegenkomt als zij door Nederlandstalige juristen geschreven stukken bekijkt. (Voor Deel 1, klik hier).

  1. Present Perfect

Use (or non-use) of the Present Perfect has to be the most frequent mistake that I and my colleagues come across. There are, of course, rules surrounding its usage, but very often, use depends on the speaker’s/writer’s perception of the situation. The most common
mistakes include:

  • I have studied in Leiden in 2003.             I studied in Leiden in 2003

You cannot use the Present Perfect to talk about a completed action in the past (e.g. in 2003, last year, yesterday etc.) – instead we use the Past Simple (studied, worked, was etc.) for completed actions in the past.

  • I know him for three years now.              I have known him for three years (now)
  • I work here for five years.                           I have worked OR have been working here

This mistake is due to direct translation from Dutch. However, in English, we use the Present Perfect to describe an action which began in the past and has continued into the present i.e. it is still going on. When describing how long something has been going on, you can use both the Present Perfect Simple (e.g. have/has worked) and Continuous (e.g. have/has been working). More on this subject: read here!

  1. Adverbs and Adjectives

An adjective describes a noun (e.g. a bad driver) and an adverb describes a verb (e.g. he drives badly). Many Dutch speakers have the habit of using adjectives when they should be using an adverb. This non-use of adverbs can only be described as ‘sloppy’. When native speakers make this mistake (which they frequently do), it is considered ‘slang’. So, to avoid this mistake, remember this:

  • Adjectives describe  nouns:                         It is an exceptional book.
  • Adverbs describe a verbs:                             He considered their proposal carefully
  • Adverbs describe adjectives:                       An extremely good film.
  • Adverbs describe other adverbs:               An exceptionally well-written report.

Most ‘how’ adverbs are formed by adding –ly, -ally or –ily  to an adjective e.g.
slow – slowly / full – fully / dramatic – dramatically / steady – steadily

However, some adverbs and adjectives have the same form e.g.
fast / hard / early / daily/weekly/monthly/quarterly / high / low

Tip: if you can ask the ‘how’ question, you need an adverb e.g.

  • Prices rose steadily.

Question: How did prices rise?                   Answer: They rose steadily.
More on adverbs & adjectives: read here.

  1. ‘Directional’ verbs

A very common mistake Dutch speakers make is:

  • The bank borrowed me money.                                        The bank lent me money
  • My teacher learned me …                                                   My teacher taught me …
  • I bring my son to school every day                                  I take my son to school every day

As you can see, English uses different verbs for different directions. For example, I borrow from the bank – the bank lends me money / a teacher teaches me and I learn (from the teacher) / I take something to one place – I bring something back etc.

A simple concept, but always a glaring mistake.

Correctness (14)

De komende drie weken zal Nicola Courtney hier telkens drie veelvoorkomende grammaticale fouten behandelen. Sommige probleemgevallen hebben we hier al eens uitgebreider besproken (als zo: klik door), op andere zullen we in de toekomst nog eens terugkomen.

Nicola: I have been asked to write a blog on the most ‘fossilised’ mistakes I come across when teaching legal professionals. Over the next three weeks, I will attempt to provide a short sharp ‘repair kit’ for those of you prone to these types of mistakes.

  1. Present Simple versus Present Continuous

Although the rules surrounding the use of these two tenses appear to be straight-forward, Dutch speakers often misuse or confuse them. Typical mistakes include:
I am working mostly with brokers.                                           I work
I write you to confirm the handover of the property.       I am writing
Next week I go to Milan.                                                               I am going

Remember, we use the Present Simple (e.g. I work) for facts, habits and routines. We use the Present Continuous (e.g. I am working) to describe temporary states, actions happening at the moment of speaking/writing, trends and ‘diary future’ e.g. I am meeting him in Amsterdam on Monday. (read more in Correctness 1  and Correctness 9)

  1. A/An

There is a question in the Branch Out Structure Test – more specifically question 9 in part A – which virtually nobody answers correctly: ‘They did not present___ united front during the negotiations’. Nearly everyone, understandably, answers ‘an united front’ instead of ‘a’.

Although the rule is we use ‘an’ with nouns which begin with a vowel (a, e, i, o and u), as is often the case in English, there are exceptions to this rule which are:

  • If the vowel is pronounced as a consonant (non-vowel) sound we use ‘a’. The vowels in words such as united, uniform, European, one-man band, are pronounced as consonants so we would use ‘a’. However, we would say an umbrella, an expense, an
    as these are pronounced as vowels.
  • ‘H’ is sometimes pronounced as a vowel e.g. an hour, an honest opinion, an heir.
    However, we would say/write a horse, a hurricane, a hotel etc.

Particularly in abbreviations, if the consonant is pronounced as a vowel, we use ‘an’ e.g. an MP, an FBI agent, an X-Ray, an MBA etc.

  1. In case – if – when

These three conjunctions/phrases are frequently misused by Dutch (and other non-native) speakers. Examples of mistakes include:

  • In case the broker fails to pay the damage claims, the insurer is still obligated towards the insured. It should be: If the broker…
  • .When you need more information, please let us know.  It should be:  If you need…

1. If is used for conditions, possibilities and uncertainties
e.g. If I’m late, start without me.
2. When is used for time, general rules, general truths, certainties
e.g. When you fly business class, you have more legroom.
3. In case is used for actions taken as precautionary measures.
e.g. Leave your return flight open in case negotiations fail.

Dutch speakers often use ‘in case’ when they mean ‘if’. Try and remember that we use ‘in case’ to talk about things we do in advance in order to be safe or ready if there is a problem later. For example, if I say ‘I will insure my house if there is a fire’, it means I will wait until after the fire to insure my house. I, of course, want to insure my house before the fire and therefore need to use ‘in case’. The latter should not be confused with ‘in the case of’. (read more in Correctness 7 and Correctness 8)

Happy writing, and see you next week for three more!

Correctness (13)

Fouten met bijvoeglijke naamwoorden en bijwoorden komen vaak voor bij Nederlanders die zich in het Engels uitdrukken. Met andere woorden: That is typical Dutch… of was het nou tóch That is typically Dutch? De twee voornaamste redenen hiervoor zijn waarschijnlijk dat er in het Nederlands vaak niet veel verschil is tussen de twee, en dat we erg vaak naar Amerikaanse series kijken waar ze het verschil tussen adverbs en adjectives niet al te serieus nemen. Vreemd eigenlijk, want de regels zijn (voor de verandering) bijzonder straightforward.

Voor iedereen die af en toe wat moeite heeft te kiezen tussen That is typical Dutch en That is typically Dutch nog even de regels op een rijtje:

Adjectives (Bijvoeglijke naamwoorden, die woordjes ZONDER –ly aan het eind), zeggen iets over
1. Het zelfstandig naamwoord (noun): We provide our clients with quick, cost-effective and optimal advice of He is a typical Dutchman.

Adverbs (bijwoorden, die woordjes die in het Engels bijna altijd eindigen MET -ly), zeggen iets over
1. het werkwoord: Our staff advise clients quickly, cost-effectively and optimally
2. bijvoeglijke naamwoorden of andere bijwoorden: (dus toch…) That is typically Dutch.

Zo simpel is het… zeg je iets over de noun: gebruik het adjective, en dus géén –ly, in alle andere gevallen: gebruik het adverb en dus: -ly.

Taal is gelukkig genoeg (hoewel sommigen zouden zeggen: “jammer genoeg”) geen wiskunde en er zijn her en der wat kleine haakjes en oogjes; in, voor Nederlanders, aflopende graad van haakjesenogerigheid: zie hieronder:

Haakje/oogje 1:
Het oogje waar de meeste Nederlanders achter blijven haken: good is een adjective en well is een adverb. Dus: He speaks English well (want het gaat over zijn spreken) en His English is good (want het gaat om z’n Engels). (Overigens zou je hier ook kunnen zeggen: He speaks (a) good English, maar dan impliceer je dat hij -vaak een native speaker– een “Algemeen Beschaafd Engels” spreekt).

Haakje/oogje 2:
Een aantal werkwoorden kunnen NIET met een adverb worden gecombineerd, hieronder: To appear – To be – To become – To feel – To look – To smell – To taste – To sound. Met andere woorden: It tastes/smells/looks/feels (etc.) fantastic (en dus ook) good. En voor wat betreft to be daarom óók:  This is a typical Dutch mistake en He makes typically Dutch mistakes.

Subhaakje/oogje 2:
Na be, feel en look kúnnen we ook well gebruiken, maar dan in de betekenis van het
adjective ‘gezond’:
I am well / I feel well / I’m feeling well (duidt op een fysieke toestand, gezondheid)
I am good / I feel good / I’m feeling good. (duidt eerder op een emotionele staat dan een fysieke toestand)
NB: Om het allemaal nog wat verwarrender te maken, hoor je op de vraag How are you? Amerikanen vaak antwoorden met I’m good terwijl Britten dan I’m very well, thank you zouden zeggen… (waar je dan weer allerlei culturele ‘volksaard’-karakteristieken op zou kunnen loslaten, maar dat doen we hier maar even niet.)

Haakje/oogje 3:
Er zijn een aantal adjectives die al op –ly eindigen en die, als ze als adverb worden gebruikt, niet nóg een keertje-ly erachter krijgen (bijv. friendly, lonely, silly, costly etc.)

Correctness (12)

Vorige week hadden we het over de verschillende vormen van de voorwaardelijke wijs in het Engels, de conditonal (hier nog eens te lezen). In het Nederlands is het erg gebruikelijk geworden om “zou” te pas en te onpas te gebruiken: “Als ik dat geweten zou hebben, zou ik het nooit gedaan hebben”. Hoe grammaticaal correct dat is, is nog maar de vraag, maar het feit is dat je dat overal hoort en ziet. En Nederlanders zijn erg geneigd om die 2 x “zou” ook maar gelijk in 2 x “would” om te zetten… Dé belangrijkste tip die we hier willen geven: gebruik in het Engels nooit de “zou=would” in het “als-gedeelte” van de zin. Nooit: If he would  / If he would have (etc)… dus!

0 conditional – wordt gebruikt om te praten over dingen die in het algemeen waar zijn
Bijv.: If a Dutch worker qualifies for WAO, he receives 70% of his former salary for the first year.
Als je de 0-conditional gebruikt, gebruik je if of when (lees hier blog 34), in case (lees hier blog 36) of unless.

1st conditional – wordt gebruikt om te praten over toekomstige dingen die hoogstwaarschijnlijk gaan gebeuren.
Bijv.: If consumer spending doesn’t pick up soon, the economy will continue to be sluggish).
Ook bij de 1st conditional , gebruik je if of when, in case of unless. Met if geef je aan dat je niet zeker weet of iets ook écht gaat gebeuren, when geeft aan dat iets zeker gaat gebeuren.
Typische fout door Nederlanders gemaakt als ze de Engelse 1st conditional gebruiken: in zinnen met if in zowel de hoofdzin als de bijzin “will” gebruiken:
Fout: If I will have enough money next year, I will go to Australia
Goed: If I have enough money next year, I will go to Australia

2nd conditional – wordt gebruikt om te praten over denkbeeldige dingen of dingen die waarschijnlijk NIET gaan gebeuren (denkbeeldig, onwaarschijnlijk of onmogelijk).
Bijv.: If coffee caused cancer, consumer demand for it would soon fall off.
Opmerking 1:
Bij de 2nd conditional kan je NOOIT when en in case gebruiken, alleen if en unless
Opmerking 2:
Hoewel het over (denkbeeldige) dingen in de toekomst gaan, gebruik je de verleden tijd.
Typische fout door Nederlanders gemaakt als ze de Engelse 2nd conditional gebruiken: would gebruiken in zinnen met if.
Fout: If I would work full time, I would earn more money
Goed: If I worked full time, I would earn more money
Fout: If I would be you, I would take that new job
Goed: If I were you, I would take that new job (opmerking: wat we in het Nederlands nog steeds kennen als: “Ware ik jou, dan…”. Overigens accepteert Amerikaans Engels ook: If I was you…)
TIP: Gebruik nooit If in combinatie met will. De enige mogelijkheid waar dat kan, is als je met will een zekere (extra) mate van beleefdheid of welwillendheid uit wil drukken: If you will come this way, the manager will see you now.

3rd conditional – wordt gebruikt om te praten over denkbeeldige dingen die in het verleden gebeurd zouden zijn als je iets op een andere manier had gedaan.
Bijv.: If we had done a better job on marketing research, our product would have captured a much greater share of the market.
Ook bij de 3rd conditional kan je NOOIT when en in case gebruiken, alleen if en unless
Typische fout door Nederlanders gemaakt als ze de Engelse 3rd conditional gebruiken: would gebruiken in zinnen met if.
Fout: If I would have know that, I didn’t pay the money
Goed: If I had known that, I wouldn’t have paid the money
TIP: Gebruik nooit If in combinatie met would. De enige mogelijkheid waar dat kan, is als je met would een zekere (extra) mate van beleefdheid of welwillendheid uit wil drukken: I would be grateful if you would give me a little help.

Correctness (11)

Het lastigste aan een andere taal zijn concepten die we in onze eigen taal niet hebben.
Iedereen ‘weet’ dat Eskimo’s (of de Inuit, om het politiek correct te houden) een ongeëvenaard aantal woorden voor sneeuw hebben (niet écht waar, maar daar komen we nog wel eens op terug). Maar dan ‘weten’ we dat in ieder geval en kunnen we daarmee rekening houden als we toevallig in een goed sneeuwgesprek met een Eskimo belanden.

Het wordt een stukje lastiger als het gaat om grammaticale concepten die in de ene taal wél bestaan en in de andere niet. Grappig genoeg houden we wél rekening met deze verschillen als het gaat om een taal die ‘ver van de onze’ staat: we ‘weten’ dat Japans een hoop grammaticale eigenaardigheden heeft, en letten daar dan ook op als we die taal spreken.

Het allerlastigst echter, zijn grammaticale concepten in dichtbij het Nederlands staande talen (talen die we allemaal denken te spreken…) die in het Nederlands niet bestaan. Neem nou bijvoorbeeld (niet geheel toevallig) het Engels. We ‘weten’ niet dat er verschillende concepten zijn, maar, veel erger nog, we ‘verwachten’ dat ook niet. En juist daar gaat het mis!

We hebben in deze blog al twee van die “andere grammaticale concepten” gehad: 1) de present continuous, ofwel de onhebbelijke gewoonte van het Engels om alleen zaken die nu gebeuren door werkwoorden die eindigen op –ing aan te geven (ofwel het verschil tussen I’m working en I work) (lees bijv. hier en hier) en 2) het concept van een afgerond verleden en een verleden dat nog doorloopt (ofwel het verschil tussen I worked en I have worked) (lees bijv. hier)

Hier kunnen we nog een derde aan toevoegen: conditionals, ofwel “de voorwaardelijke wijs”, een gebied waarop Nederlanders altijd erg veel fouten maken. Het Engels kent 4 soorten conditionals. Het gaat in de ons ter beschikking staande ruimte nu te ver om in te gaan op de verwarring in het gebruik van deze conditionals aan te geven. Hierover meer in de volgende blog. Maar voor nu even snel de verschillen:

0 conditional – wordt gebruikt om te praten over dingen die in het algemeen waar zijn
Bijv.: If a Dutch worker qualifies for WAO, he receives 70% of his former salary for the first year.

1st conditional – wordt gebruikt om te praten over toekomstige dingen die hoogstwaarschijnlijk gaan gebeuren
Bijv.: If consumer spending doesn’t pick up soon, the economy will continue to be sluggish).

2nd conditional – wordt gebruikt om te praten over denkbeeldige dingen of dingen die waarschijnlijk NIET gaan gebeuren
Bijv.: If coffee caused cancer, consumer demand for it would soon fall off.

3rd conditional – wordt gebruikt om te praten over dingen in het verleden die het TEGENOVERGESTELDE zijn van dingen die echt zijn gebeurd
Bijv.: If we had done a better job on marketing research, our product would have captured a much greater share of the market.

Al deze verschillen hebben te maken met de waarschijnlijkheid en mogelijkheid dat iets wel/niet gaat gebeuren (of gebeurd is). Volgende week zullen we hier verder op ingaan, de meest voorkomende fouten in de praktijk geven en laten zien tot welke misverstanden een verkeerd gebruik van de conditionals kan leiden.

Voor nu wil ik hier graag nog het volgende aan toevoegen: bovenstaande voorbeelden geven allemaal een verschil in betekenis, en onderbouwen onze reeds eerder geponeerde stelling dat er veel meer betekenis ligt in de Engelse grammatica dan in de Nederlandse. In een ‘normaal’ oog-in-oog gesprek kunt u vrij eenvoudig en pijnloos een verkeerd gebruikte tense rechtzetten. Daarnaast weten de meest Engelstaligen heus wel dat u niet een native-speaker Engels bent, en hoogstwaarschijnlijk iets anders bedoelt dan u zegt (die Eskimo vergeeft u ook dat u niet weet welke sneeuw er gisteren is gevallen… tenminste, zo lang u zich niet heeft verkleed als een Eskimo en een dode zeehond over uw schouder hebt gelegd).

Alleen… hoe beter u Engels spreekt (of liever gezegd: hoe meer uw Engelstalige gesprekspartner vindt dat uw Engels heel goed is), hoe minder ruimte voor fouten u gegund is – de Wet van de Remmende Voorsprong. Daarnaast: op papier kunnen ze niet zien dat Engels niet uw moedertaal is: veel minder ruimte voor fouten derhalve. Tot volgende week!

Correctness (10)

Vorige week bespraken wij de, in onze ogen, tamelijk merkwaardige nieuwjaarswens
(Company X is wishing you a Happy New Year.
Merkwaardig, omdat dit naar het Nederlands vertaald: “(Bedrijf X) is bezig u een Gelukkig Nieuwjaar te wensen”, zou opleveren. De
eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat dergelijke fouten niet heel vaak door Nederlanders worden gemaakt. Te meer omdat er best wel situaties zijn waarin het mogelijk is om I am wishing te gebruiken; je voert bijvoorbeeld een telefoongesprek, en een derde persoon vraagt wat je aan het doen bent, dan is het meer dan correct te zeggen Oh, I am wishing him a Happy New Year. De betekenis van deze –ing vorm (de Present Continuous) is erg
situationeel gebonden. Net als het verschil in betekenis tussen I work en I am working.
Allebei correct, maar ze betekenen wat anders…

Die andere –ing vorm stelt Nederlanders voor heel wat meer problemen. We hebben het hier over de Engelse gerund (in het Nederlands: gerundium). Hier is (vaak) geen (al dan niet subtiel) in betekenis maar zijn de zinnen domweg FOUT. De volgende (of soortgelijke)
zinnen komen wij vaak tegen en zijn ALLEMAAL FOUT:

  1. We expect entering negotiations next quarter
  2. We recommend to accept their proposal
  3. I look forward to meet you in February
  4. We refuse paying the penalty the American judge told us to pay

Het gaat hier telkens om een verkeerd gebruik van óf de infinitief (het hele werkwoord, in het Engels altijd voorafgegaan door to) zoals in voorbeeld 2 en 3 óf een verkeerd gebruik van de gerund (heel in het algemeen: een werkwoord gebruikt als zelfstandig naamwoord) zoals in voorbeeld 1 en 4. Deze week de regels voor het gebruik van de gerund, en volgende week, om het onderwerp af te ronden, de regels voor het gebruik van de infinitief.

De Gerund gebruiken we:
1. Als het werkwoord het onderwerp van de zin is.
Bijv. Arriving late is unacceptable (of Whishing you a Happy New Year is what we want to do)

2. Als een voorzetsel (bijv. on, to, at etc.) wordt gevolgd door een werkwoord
Bijv. Between writing and calling, I drank a cup of coffee..

3.Na vaste uitdrukkingen (onthouden: bijna altijd na een vaste uitdrukking met to)
–  I look forward to … (I look forward to meeting you) (erg vaak voorkomende fout!)
–  I am used to … (I am used to working late)
–  In addition to… (In addition to buying shares in Cisco, I bought shares in IBM.
–  Be committed to … (We are committed to providing sound advice)

4.Na werkwoorden die een voorkeur of een afkeur uitdrukken.
Bijv. I enjoy cooking for friends at the weekend.
Andere werkwoorden in deze categorie: dislike, enjoy, mind/not mind, fancy
Er is één uitzondering: like kan zowel met de gerund als met het infinitief gebruikt worden (bijv. I like working in the garden en I like to work in the garden.

5.(EN HIER MAKEN NEDERLANDERS BIJNA STANDAARD FOUTEN MEE – ZIE BOVENSTAAND VOORBEELD 2!)  Na de werkwoorden recommend, suggest, advise en consider (zie hiervoor ook Blog: Correctness 3, klik hier)
Bijv. I recommend reconsidering our proposal.

6.Na phrasal verbs (= werkwoord met vast voorzetsel)
Bijv. I gave up warning him again and again.
Andere werkwoorden in deze categorie: carry on, keep up, put off etc.

Bij de werkwoorden remember, forget, stop en regret kunnen we zowel de infinitief als de gerund gebruiken. Maar ook hier geldt opnieuw dat de zin dan een andere betekenis
krijgt…De gerund gebruik je om te verwijzen naar dingen die gebeuren vóór het eigenlijke remembering, forgetting, stopping of regretting:
Bijv. I shall always remember calling him on his birthday/ Stop meeting that client, they are not worth it.
En het infinitief gebruik je om te verwijzen naar dingen die gebeuren ná het eigenlijke remembering, forgetting, stopping of regretting:
Bijv. Please, remember to go to the post office later on/You should remember to call him back this afternoon.

Maar zoals gezegd: over het gebruik van het infinitief volgende week meer. Mocht iemand in de tussentijd wat willen oefenen met de Gerund: klik hier en ga uw gang!!

Correctness (9)

Op 6 januari bereikten de drie Koningen (eindelijk) Bethlehem, konden ze beginnen met het aanbidden van de Nieuwgeborene en was hun vakantie afgelopen. Volgens de traditie mogen we derhalve tot 6 januari (Driekoningen) elkaar de beste wensen doen voor het nieuwe jaar. Deze traditie zetten we voor de gelegenheid even overboord en We wish you a Happy New Year!

Een andere (typisch Nederlandse) traditie is het te pas en te onpas gebruiken van de         Present Continuous (de –ing vorm, om het maar simpel uit te drukken) als Nederlanders Engels schrijven; wij kregen een nieuwjaarskaart met daarop gedrukt: (Company X) is wishing you a Happy New Year. Dank je wel, bedrijf X, maar naar het Nederlands vertaald zou dit ongeveer zijn: “(Bedrijf X) is bezig u een Gelukkig Nieuwjaar te wensen”.

We hebben het hier al eerder gehad over de merkwaardige voorkeur van Nederlanders voor die Engelse –ing vorm (o.a. in Correctness 1, hier te lezen), en wij vemoeden dat dit is ingegeven door de wens om eens “lekker Engels te klinken” of iets dergelijks. De Present Continuous echter komt veel minder vaak voor dan de Nederlander doorgaans denkt. De volgende werkwoorden komen zelfs zelden of nooit voor in deze vorm:

  • hate, like, love, need, prefer, want, wish
  • believe, imagine, know, mean, realize, recognize, remember, suppose, understand
  • belong, concern, consist, contain, depend, involve, matter, need, owe, own, possess
  • appear, resemble, seem
  • hear, see

Een reden hiervoor zou kunnen zijn dat deze werkwoorden door hun betekenis alleen al “voortdurendheid” (continuousness) aangeven en dat het daarom onnodig is om deze werkwoorden in de Present Continuous te zetten. Het gaat hier vooral om zgn. statische werkwoorden (stative verbs): werkwoorden die een bepaalde toestand aanduiden.

De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat Amerikaanse reclamebureaus het leven van niet-Engelstaligen een tikkeltje lastiger maken; de slogan van een bekende hamburgerketen I’m loving it”, bijvoorbeeld, is grammaticaal volkomen incorrect. “Ik ben bezig ervan te houden”…..???

Je kán wel wishing gebruiken, maar doe het dan zonder hulpwerkwoorden en persoonlijke voornaamwoorden. Dit is niet de Present Continuous maar het Engelse gerundivum, het gerund (kort gezegd: de bijvoeglijk gebruikte vorm van het werkwoord). Dit kan bijvoorbeeld in een afsluiting van een brief/e-mail: Wishing you a Happy New Year, Best regards, Peter & Nicola. Ofwel: U een Gelukkig Nieuwjaar wensende, Met vriendelijke groeten, Peter & Nicola. (Volgende week meer over deze werkwood + -ing, maar dan in de vorm van deze gerund).

Eigenlijk (en om helemaal zeker van uw zaak te zijn), kunt u die werkwoorden ook gewoon weglaten en wordt het dus kort maar krachtig: Happy New Year! Ofwel: Gelukkig Nieuwjaar! Tot volgende week.

Correctness (8)

The Curious Case of In Case

Twee weken geleden hadden we het in “Als als is indien, dan is als if” (klik hier om nog eens te lezen) over het verschil tussen if en when. Heel kort samengevat, gebruik je when in situaties van zekerheid en if in situaties van ONzekerheid. We sloten toen af met nóg een woord dat Nederlandstalige juristen érg vaak verkeerd gebruiken in dergelijke situaties: in case en in case of.

Eerst maar even eigenlijk de enige regel die je hoeft te onthouden ingeval je in case wilt gebruiken:

In case wordt gebruikt als je het hebt over voorzorgsmaatregelen. Bijv:

  • We’ll save this on a memory stick in case there is a computer failure (…in case of computer failure).
  • You should insure your house in case there is a fire (… in case of fire).

Als geheugensteuntje: de volgorde van dingen is niet hetzelfde bij in case en if:

  • You should insure your house in case there is a fire (dat doe je vóór je huis in brand staat)
  • You should telephone 999 if there is a fire (dat doe je ná je huis in brand staat)

 Zo simpel is ‘t… Maar waar en waarom gaat het nou zo vaak fout?

Ten eerste wordt in case door niet-Engelstaligen erg vaak foutief gebruikt ter vervanging van het simpele voorzetsel for:

  • (fout=) Company X is subject to possible reductions in case of non-compliance
  • (goed=) Company X is subject to possible reductions for non-compliance

Ten tweede is er volgens Engelse taalpuristen (waaronder veel juristen, maar die dienen, net zoals Nederlandse taalpuristen* altijd met een korreltje zout genomen te worden) met name in geschreven Engels een verschil tussen in (the) case of en in (the) event of, waarbij in case wordt gebruikt in omstandigheden die je hebt voorzien (zie boven) en in event in omstandigheden die niét voorzien zijn (ofwel: In the event of fire, you should leave the building immediately). Ook zou dan goed zijn:

  • (fout=) Company X is subject to possible reductions in case of non-compliance
  • (goed=) Company X is subject to possible in the event of non-compliance

En ten derde heeft het Nederlands dan nog eens het uitermate verwarrende verschil tussen “In geval van” en “Ingeval” (ofwel: als drie woorden of als één woord). “Ingeval” (als één woord) is een voegwoord en is synoniem met “als” of “indien”(onzekerheid, dus in het Engels: if). Bij: “Ingeval de zending niet compleet is, bel dan …”, gebruik je if. Bij: “In het geval de zending niet compleet is, staat het volgend nummer ter beschikking….”, gebruik je in case.

Bent u daar nog? Als het u duizelt, houd dan alleen maar die ene regel in het achterhoofd als u per sé in case wilt gebruiken: is er iets gedaan om iets anders te voorkomen? Gebruik dan: in case. Is dat niet het geval, ga dan bij jezelf te rade welk ander woord je moet gebruiken: if, when, where, in (the) event of, for of eventueel nog een ander woord…

Voor wat betreft taalpuristen: het is heel goed mogelijk dat in case en in the event precies hetzelfde betekenen (en in ‘normale’ spreektaal al helemaal). Maar dat ze een verschillende oorsprong hebben (t.w. van het Oud-Franse cas dat op zijn beurt weer gerelateerd is aan het Latijnse cadere,  ofwel: (voor)vallen, en aan het Latijnse eventus, ofwel: komend uit/als resultaat van). En zoals zo vaak is gebeurd, en met name in juridisch taalgebruik, is daarna pas verzonnen dat het een andere betekenis heeft (en heeft men daar om allerlei redenen hardnekkig aan vastgehouden).

Correctness (7)

Als als is indien, is als if!

Of course, when you secure X, we will do our utmost to do Y, zegt u op een gegeven moment in onderhandelingen met uw Britse tegenpartij. En vervolgens wordt de hoorn op haak gegooid/de tegenpartij loopt kwaad weg… onderhandelingen afgebroken, tegenpartij in z’n wiek geschoten. U blijft achter met een verwonderd gevoel. “Wat ik heb nou weer gezegd? En waarom zijn die Britten zo snel op hun teentjes getrapt?” Heel simpel: had nu maar “if” gebruikt in plaats van “when”.

Sommigen zeggen dat de verwarring tussen “if” en “when” één van de grootste struikelblokken is in de (Engelstalige) communicatie tussen Nederlanders en Britten. Waarom? Omdat Britten uitgaan van “if” in de betekenis van “onzekerheid” (je weet niet of de tegenpartij hiermee in gaat stemmen) en “when” in de betekenis van dat beide partijen (bijna) zeker weten dat de deal gesloten is, en er alleen nog moet worden vastgelegd wat wanneer moet gebeuren.

Natuurlijk bestaat het verschil tussen “als” en “wanneer” ook in het Nederlands, maar ik ken geen andere taal waar dit verschil zó is geërodeerd als in het Nederlands. Nu is taalerosie helemaal niet erg (want natuurlijk en een teken dat de taal “leeft”), maar het heeft lastige gevolgen als dat verschil in een andere taal wél duidelijk aanwezig is.

Nog wat voorbeelden, gegrepen uit “eigen werk” van cursisten:

  • Our client will sign the contract if he comes back from his holiday.
    (wat de onmiddellijke vraag oproept waar hij dan wel op vakantie is… Liberia? Het oostelijk gedeelte van Oekraïne? IS-gebied?)
  • What happens when the other company has a different remuneration system? (Als je dat tóch al zeker weet, dan hoef je jezelf die vraag niet te stellen…)
  • Please give us a call when you have any problems with the attached (Waarbij je je telefoon hopelijk al helemaal hebt opgeladen, want dát ze een probleem hebben met dat contract, dáár ben je alvast van overtuigd).

Dat zijn de “regels”, maar soms hangt de keuze tussen if en when af van de context (context-afhankelijk) of hoe de spreker/schrijver de toekomst bekijkt (houding-afhankelijk). Meer “uit de praktijk gegrepen” voorbeelden:


  • My colleague will take over your case when I leave the firm.
    (het is zeker dat ik binnenkort ergens anders werk)
  • My colleague will take over your case if I leave the firm.
    (ik ben het absoluut niet van plan, maar wie weet ga ik hier ooit wel wel weg)

Houding-afhankelijk (zie het voorbeeld waar we mee begonnen):

  • Of course, when you secure…, we will do our utmost to…
    (volgens de spreker is alles in orde, er hoeven alleen maar wat details ingevuld te worden…)
  • Of course, if you secure…., we will do our utmost to…
    (de spreker laat de deur voor de tegenpartij nog wijd open…)

Nu wordt het allemaal nóg een stapje ingewikkelder: Nederlanders die in het Engels        schrijven, gebruiken bovenmatig vaak in case als synoniem voor het Nederlandse “als”. Ik vermoed omdat ze, abusievelijk, denken dat ze niet te vaak hetzelfde woord moeten gebruiken, en af en toe eens een ander woord moeten gebruiken (avoid elegant variation is niet voor niets één van onze mantra’s). In case wordt in het Engels namelijk alleen maar gebruik om een voorzorgsmaatregel aan te geven; om dingen aan te geven die we doen om zeker van onze zaak te zijn als er later eventueel een probleem is. Dus: I insure things in case they are stolen.

 Over in case spreken we over twee weken op deze plaats. Dat wil zeggen: If/When/In case you are interested. (doorhalen wat niet van toepassing is).